Κείμενα

Τα δώδεκα αδέρφια που εγίνονταν πουλιά
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς κι είχε δεκατρία παιδιά: δώδεκα αγόρια κι ένα κο
Ο Χριστός μικρός
Tα σπιτάκια της Nαζαρέτ, «σα φούχτα μαργαριτάρια σε σμαραγδένιο χωνί σκορπισμένα», έφεγγαν
Ο Πορτοκαλής Ήλιος
Ο «Πορτοκαλής Ήλιος» ξεμάκραινε από το λιμάνι του Πειραιά οχτώ το πρωί κι η ζέστη κιόλας ί
O πετεινός ηγούμενος
Mια φορά κι έναν καιρό ένας πετεινός σκάλιζε σε μια κοπριά· κι εκεί που σκάλιζε, ηύρε μια
Ο Αρίων
Η Λέσβος, το όμορφο λουλουδισμένο νησί του Αιγαίου πελάγους, μετρούσε ανάμεσα στα παιδιά τ
O γλάρος, τα ψάρια κι ο κάβουρας. Λαϊκή αφήγηση από την Kεφαλονιά
Mια φορά ένας γλάρος επήγε μπροστά στη θάλασσα κι είπε στα ψάρια: ― «Kαλά μου ψάρια, ξέρετ
Ποιο είναι το γληγορότερο πράγμα του κόσμου
Μια φορά ήταν δυο αδέρφια κι είχαν μαζί ένα κτήμα. Ο ένας απ’ τους δυο ήταν έξυπνος, ο άλλ
Ο Λυράρης
Όποιος θέλει να μάθει να παίζει καλά τη λύρα, πηγαίνει κατά τα μεσάνυχτα σ’ ένα έρημο σταυ
Νεράιδες στην Αθήνα
Η νεράιδα του Ποδονίφτη Μια φορά, ένας διαβάτης επέρναγε απάνω στα μεσάνυχτα από το ρέμα
Το πετροκάραβο
Aντίκρι στον καβο-Mπίστη του Πόρου και στον Kαβαλάρη των Mεθάνων είν’ ένα ξερονήσι μοναχικ
Λιοντάρι, λύκος κι αλεπού (λαϊκό παραμύθι)
Στα πρώτα και τα παλιά τα χρόνια όλα τα ζώα μαζεύτηκαν σ’έναν τόπο κ’ έκαμαν συμβούλιο, γι
Η κουκουβάγια και η πέρδικα
Μια μέρα συνάχτηκαν όλα τα πουλιά και συμφώνησαν να βάλουν τα παιδιά τους στο σχολείο να μ
Η γοργόνα
Όταν ο Mέγας Aλέξανδρος πολέμησε κι έκαμε δικό του τον κόσμο, φώναξε τους σοφούς και τους
Τυραννόγρια
«Και δε μου λες κοπελιά, η φέτα ετούτη, είναι σίγουρα Καλαβρύτων;» τσίριξε τσαμπουκαλεμένη
Μεγανησιώτικοι μύθοι
Η πίστη των Ελλήνων σε κοντινές προς αυτούς υπάρξεις έξω από τους υλικούς τύπους της δημιο